Najczęstszym typem patologii kręgosłupa jest osteochondroza lędźwiowa. Największy odsetek osób cierpiących na osteochondrozę lędźwiową przypada na wiek po 30. roku życia. Choroba jest spowodowana zwyrodnieniem tkanki chrzęstnej kręgosłupa i krążków międzykręgowych. Choroba charakteryzuje się silnymi napadami bólu w okolicy lędźwiowej.
Jak objawia się osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego?
Ponieważ większość ciała opiera się na kości miednicy, osteochondroza lędźwiowa jest najczęstszą ze wszystkich typów osteochondrozy. Kręgosłup składa się z głównej gąbczastej tkanki kostnej i krążków międzykręgowych łączących obszary wyrostka zębodołowego. Składają się z tkanki chrzęstnej, wewnątrz której znajduje się półpłynny rdzeń. Celem krążków międzykręgowych jest działanie jak zawiasy, umożliwiające kręgosłupowi elastyczność i zginanie się w różnych kierunkach. Osteochondroza wpływa na układ krążenia, gdy jest zakłócona, tkanka chrzęstna krążków międzykręgowych traci swoją siłę. Rozpoczyna się proces degeneracji tkanek, chrząstka wysycha i staje się krucha, zaczyna zwisać i wystawać z kręgosłupa, nie mogąc wytrzymać stałego obciążenia masą ciała. Dotknięta część grzbietu zaczyna stopniowo się fałdować i wywierać nacisk na sąsiednie nerwy, powodując silny ból promieniujący do nogi. Ten stan nazywa się lumboischialgią. Nieleczony pacjent ryzykuje poważne konsekwencje, w tym paraliż dolnej części ciała.
Dlaczego osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest niebezpieczna?
Początkowy etap rozwoju osteochondrozy lędźwiowej pojawia się w występie,kiedy krążek międzykręgowy zaczyna przekraczać swoje granice i działa jako korzeń między odcinkami kręgowymi. Ponadto w miarę postępu choroby integralność pierścienia włóknistego zostaje zakłócona, z którego wypływa żelowy rdzeń, stan ten nazywa się przepukliną międzykręgową. W procesie podrażnienia i szczypania nerwu rdzeniowego nerw ulega zapaleniu, powodując silny ból, to znaczy osteochondroza lędźwiowa ostatecznie przechodzi w zapalenie korzonków nerwowych. Inną konsekwencją, która jest prawdopodobna w przypadku braku środków terapeutycznych w osteochondrozie lędźwiowej, jest rwa kulszowa. Rwa kulszowa to zapalenie nerwu kulszowego. W tym stanie pacjent odczuwa silny ból w okolicy lędźwiowej, który objawia się bólem nogi, któremu może towarzyszyć drętwienie mięśni. Z powodu silnego bólu osoba stara się unikać nacisku na bolesną stronę, zakrzywiając kręgosłup, co dodatkowo pogarsza krążenie krwi w dyskach, wywołując dalszy proces zniszczenia. Inną możliwą konsekwencją osteochondrozy lędźwiowej jest nabyta mielopatia uciskowa, w której kanał kręgowy zwęża się na skutek wzrostu krążka międzykręgowego, co pogarsza krążenie krwi. Z powodu nabytej niestabilności kręgosłupa kolumna zaczyna zwisać z okolicy krzyżowej, wpływając na sąsiednie narządy. U kobiet mogą wystąpić problemy z macicą, jajnikami, u mężczyzn ryzyko pogorszenia potencji. I wreszcie najniebezpieczniejszą konsekwencją osteochondrozy lędźwiowej jest nabycie zespołu ogona końskiego. W zaawansowanej postaci choroba obejmuje wszystkie nerwy od pierwszego do ostatniego kręgu, powodując całkowity lub częściowy paraliż nóg i pośladków.
Przyczyny osteochondrozy lędźwiowej
Powody, dla których ta choroba jest najczęściej nabywana, obejmują:
- aktywność fizyczna o niskiej intensywności;
- choroby tarczycy, układu sercowo-naczyniowego, przewodu żołądkowo-jelitowego;
- wysoka aktywność fizyczna, podnoszenie ciężarów;
- choroby stawów kręgowych, w szczególności reumatoidalne zapalenie stawów
- niedorozwój kręgów;
- płaskostopie;
- urazy kręgosłupa, zwłaszcza odcinka lędźwiowego i krzyżowego;
- nieprawidłowy metabolizm;
- zwyrodnienie kręgosłupa związane ze zmianami związanymi z wiekiem.
Do grupy ryzyka osteochondrozy lędźwiowej zaliczają się osoby, które:
- mieć skrzywienie kręgosłupa;
- cierpią na otyłość i zaburzenia metaboliczne;
- są w pozycji zgiętej przez długi czas;
- mieć dziedziczną predyspozycję;
- znajdują się w środowisku zwiększonego stresu;
- mieć zaburzenia snu, mało odpoczywać;
- poddawać ciało hipotermii;
- są przedstawicielami takich zawodów jak ładowacze, budowlańcy, kierowcy, a także posiadają specjalizacje związane ze stałą obecnością przy komputerze.
Objawy osteochondrozy lędźwiowej
Oprócz bólu, jakiego doświadczają osoby cierpiące na osteochondrozę lędźwiową, szczególnie w okresach dużego stresu, występują również inne objawy tej choroby, które objawiają się następującymi objawami:
- tępy ból, który przemieszcza się od źródła stanu zapalnego do nogi;
- zwiększony ból podczas podnoszenia czegoś ciężkiego, zmiany pozycji ciała, kaszlu, kichania;
- kiedy pozostajesz w jednej pozycji przez dłuższy czas, w uszkodzeniu gromadzi się krew, a przy najmniejszej próbie zmiany pozycji pojawia się ostry ból;
- ciągłe napięcie mięśni pleców;
- lędźwiowy odcinek lędźwiowy przy najmniejszej hipotermii;
- drętwienie uda, mięśni pośladkowych, podudzia i stopy;
- uczucie mrowienia w nogach;
- skurcz tętnic aż do braku tętna;
- patologia gruczołów potowych;
- wysuszenie skóry w obszarze bólu i utrata wrażliwości.
Opis i przyczyny choroby
Osteochondroza lędźwiowa występuje z wielu powodów, a jednym z głównych jest nierównomierne obciążenie kręgosłupa. Choroba charakteryzuje się zmianami dystroficznymi w elementach chrzęstnych tej części kręgosłupa, którym towarzyszą zmiany w budowie krążków międzykręgowych. Eksperci uwzględniają następujące czynniki prowokujące:
- brak aktywności fizycznej z długotrwałymi nieprawidłowymi postawami;
- brak równowagi hormonalnej;
- wrodzone problemy w postaci skrzywienia nóg, dysplazji;
- znaczne obciążenia odcinka lędźwiowego spowodowane podnoszeniem ciężkich przedmiotów, szczególnie wśród ładowaczy i sportowców;
- nieprawidłowa postawa;
- kontuzje;
- dziedziczność;
- złe odżywianie.